Opvoeding

Wie mag zich allemaal met jouw kind bemoeien?

7 februari 2017
Wie mag zich allemaal met jouw kind bemoeien

Een kinderdagverblijf die ouders zegt hun telefoon weg te leggen als ze hun kind ophalen. Scholen die lunchpakketjes terugsturen naar huis met briefje omdat je teveel zoetigheid mee hebt gegeven. Waar bemoeien ze zich mee?! Het is jouw kind, dus dan moet je toch zeker lekker allemaal zelf weten… .

It takes a village to raise a child. Ook al zijn we tegenwoordig een stuk individualistischer ingesteld ook in onze moderne samenleving zijn er meerdere partijen belast met de opvoeding van jouw kind.

Hoe bemoeien vroeger ging

De juffrouw op school. De coach van de sport. De leidsters op het kinderdagverblijf. Allemaal doen ze een duit in het zakje dat opvoeding heet. Omdat het hun taak is, omdat ze het beste met je kind voor hebben of misschien ook wel gewoon omdat ze het niet laten kunnen. Als ik eerlijk ben, vind ik het tegenwoordig zelfs nog wel meevallen. Toen ik klein was en kattenkwaad uithaalde, moest ik dat doen buiten het zicht van mijn moeder. Maar niet alleen moest ik haar omzeilen ook mijn buurvrouwen.

Ik kan me nog goed herinneren dat mijn moeder wist dat wij op onze kop hadden gekregen van een vrouw in een hele andere wijk. Mijn zus en ik hadden naar haar krokussen gewezen en blijkbaar dacht de vrouw dat we ze wilden plukken. Misverstand natuurlijk, geschrokken kleuters, waarschijnlijk ook tranen want toen was ik nog heel lief. Maar het ergste trauma was niet zozeer de aanvaring met deze bewoonster. Het was het gesprek dat ik bij thuiskomst met mijn moeder had. Zij wist er van. Hoe? De buurvrouw aan de linkerkant had ons gezien en het nodige opgevangen. Dat was zijn eigen leven gaan leiden en bij mijn moeder terecht gekomen. Niet leuk.

Waar bemoeien ze zich mee?!

Nog zo’n incident had ik als peuter. Ik besloot dat het een goed idee was om naakt over straat te lopen maar wel mijn 2 witte sokjes aan te houden. En dat niet alleen, waarom op een potje plassen als het ook buiten in de goot kan? Ik was nog niet eens goed klaar met plassen of mijn moeder trok me aan een oor naar binnen. En echt vanaf het keukenraam kon ze mij niet eens zien, want ik was strategisch aan de zijkant van het huizenblok gaan zitten. No chill. Wat bleek, buurvrouw 4 huizen verderop had mij gezien en haar gewaarschuwd. Really, can a girl just live?! Nope, destijds was dat heel normaal. En als je pech had, moest je ook nog je excuses aanbieden aan zo’n bemoeizieke buurvrouw.

Het beste voor mijn kind

Wat dat betreft hebben mijn kinderen het een stuk makkelijker. Geen buurvrouw die ze een strobreed in de weg legt. Het oordeel van een leraar is ook al lang niet meer altijd bindend. Leidsters in een kinderdagverblijf zijn toch ook gewoon eigenlijk in dienst van mij. Of niet dan? Althans soms is dat wel de indruk die ik van andere ouders krijg.

Ik vind het belangrijk een goede relatie met de docent van mijn kinderen te hebben. We hoeven niet bij elkaar op de koffie of regelmatig te appen, maar hij of zij zorgt een groot deel van de tijd voor mijn kind. Dat geldt ook voor de leidsters in het kinderdagverblijf. Natuurlijk is hun zorg niet zo perfect *kuch* als de zorg die ik mijn kinderen geef. Natuurlijk gaan er soms dingen anders dan dat ik ze gewild had. Waarschijnlijk doen zij wel eens dingen die ik overdreven vind en andersom. Maar weet je? Ik zie ons als een team. Er zijn verschillen, maar we hebben ook 1 ding gemeen: de zorg voor mijn kind. En ik durf oprecht te zeggen dat sommigen van deze mensen ook van mijn dochters houden, en het beste voor ze willen.

Gedrag positief interpreteren

Om die reden voel ik mij ook niet meteen aangevallen als ik een briefje terugkrijg omdat de lunch niet aan de regels voldeed. En interpreteer ik een briefje niet negatief die mij zegt mijn telefoon weg te leggen als ik mijn kind na een lange dag ophaal. Het gaat men er niet om mij de les te lezen. Men wil mij op mijn kind wijzen. Dat lieve bijzondere wezentje die het waard is dat ik enthousiast naar haar verhalen luister en haar 100% onverdeelde aandacht geef. Wat het waard is even extra voor stil te staan of er niet gezondere alternatieven als lunch zijn.

Als moeders liggen we zo vaak onder vuur dat we daardoor misschien ook wel defensief geworden zijn. Iedereen heeft wel iets op – of aan te merken op onze keuzes en manier van opvoeden. Soms lees ik zelfs dat je toch nooit goed kan doen. Een begrijpelijke maar tegelijkertijd ook verontrustende waarheid. Het maakt namelijk ook dat je iets sneller negatief interpreteert. Ik geloof namelijk wel dat ik het goed kan doen. Misschien niet voor de buitenwereld, maar wel voor mijn dochters. De kinderen die ik zelf op de wereld zette. Maar ik geloof ook dat als ik meer mensen zo gek kan krijgen om het beste voor mijn kinderen te willen, dat ik heel gezegend ben.

Moeders hebben het niet makkelijk, maar onderwijzers, crècheleidsters en andere hulpverleners rondom kinderen ook niet. Laten we wat meer met elkaar praten het dream team vormen dat ons kind nodig heeft tijdens het groter groeien.

Ook leuk om te lezen

Liefs Josan

Volg jij mij ook al via Google+Bloglovin’Twitter,Instagram,Facebook of YouTube?

Uitgelichte afbeelding via Shutterstock

  • Reply
    Je kind samen in bad bij je naakte (schoon)ouders?
    15 april 2018 at 09:32

    […] Wie mag zich met jouw kind bemoeien? […]

  • Reply
    Met dat kindje mag je niet spelen, over onuitstaanbare speelafspraakjes
    15 april 2018 at 08:33

    […] Wie mag zich allemaal met jouw kind bemoeien? […]

  • Reply
    Lees mee 16: mijn favoriete blogs van afgelopen week - Lotus Writings
    11 februari 2017 at 06:06

    […] mooi vind ik het blog van Josan, waarin ze wijst op het samenwerken om onze kinderen groot te brengen. We kunnen het niet alleen. En of het bemoeizucht is dat school […]

  • Reply
    MamaPlaneet
    8 februari 2017 at 21:39

    Dat dus! Ja goedbedoelde bemoeienis kan ook te ver gaan. Toevallig hoorde ik van een vriendin dat de leerkracht op school zich op een verkeerde manier ermee bemoeidde. Heel fout.

  • Reply
    iliveformydreams.com
    8 februari 2017 at 20:28

    Mooi artikel!

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    8 februari 2017 at 10:55

    Ik probeer ook altijd naar de achterliggende gedachte te kijken: en die is in de regel behulpzaamheid. Ze gaan denk ik zeker geen briefjes schrijven met het idee: ‘We zullen die moeder eens even de les lezen. Leuk!’

  • Reply
    Essma
    8 februari 2017 at 09:06

    It takes a village to raise 1 child…was dat geen uitspraak van Hillary Clinton in haar boek ‘mijn visie’? Ging even door m’n hoofd…Anyway, leuke post! Ik kan me zo ergeren aan ongevraagd (goedbedoelde) opvoedadviezen! ik sluit me daarom aan bij het motto : Dear strangers, my choices as a mother are not open for debate. Love, mothers everywhere. ? Wat een leuke kindjes heb je!

    • Reply
      Josan
      8 februari 2017 at 11:10

      Het is een Afrikaans gezegde 🙂 Hillary heeft waarschijnlijk haar huiswerk gedaan.

  • Reply
    Anke
    8 februari 2017 at 08:34

    Wat mooi omschreven! Helemaal met je eens.
    Net hier terechtgekomen via vlijtig liesje, ik ga je volgen 🙂

Praat mee!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Instagram

Volg mij op Instagram!