Opvoeding

Opzien tegen de eerste verjaardag van je kindje

20 mei 2016

Opzien tegen de eerste verjaardag van je kindje, je hoort er niet veel moeders over. De meeste moeders pakken groots uit. Met een Pinterest perfect verjaardaguitnodiging, kleding, taarten en sweet tables die perfect  passen binnen het thema monochrome, cactussen, cowboys of Indianen. Aan de overload aan foto’s die je dan op social media ziet (als er geen foto van is, is het niet gebeurt) was de dresscode ook bij de uitgenodigde gasten bekend.

verjaardag-taart-eerste verjaardag-ik zie op tegen de eerste verjaardag-GoodGirlsCompany-mama

Jaloers? Nee hoor, ik vind het prachtig om te zien. Kan er uren naar kijken, maar het gevoel dat ik opzie tegen de eerste verjaardag van mijn baby wordt er niet minder door. Morgen is de grote dag. En als jij dit leest is er nog geen verjaardagscadeau gekocht, heb ik zojuist gehoord dat de feestjurk toch niet geleverd kan worden, nou ja niet eerder dan maandag, en twijfel ik over of ik cupcakes of misschien toch een no bake cake moet maken. En last but not least. Miss B gaat morgen afzwemmen voor haar A diploma. Dus ik sneak er stiekem tussenuit om haar aan te moedigen.

Uit mijn doen

Ik weet het, het zijn allemaal bijzaken. Welk kind kan zich nu haar eerste verjaardag herinneren? Ook zonder dat alles perfect is, zou Miss C het leuk vinden wanneer wij voor haar zingen en ze enthousiast haar armpjes in de hoogte kan doen. Dan hoeft ze nog niet eens een cadeautje te krijgen. Dat probeer ik mijzelf al de hele tijd voor te houden. En toch kan die nuchterheid niet voorkomen dat ik al de hele week op een donderwolkje zit. Mijn humeurigheid en stemmingswisselingen tijdens de zwangerschap zijn er niks bij.

Niet dat iemand het merkt, want aan de buitenkant ben ik de vrolijkheid zelve. Geniet ik op een top van de kleine meid die nu eindelijk ‘mama’ zegt. En dat de hele dag door. Op dit moment vind ik het nog zo vertederend dat ik zelfs op zangerige toon terug antwoord. (Maar vraag me maar naar mijn reactie als ze straks ouder is en honderdduizend keer op een dag mama zegt.) En ik probeer deze laatste momenten van het eerste levensjaar op te snuiven alsof mijn leven er vanaf hangt. Maar blog technisch merken jullie het waarschijnlijk wel. Er komen blogs online maar op andere tijdstippen. Gewoon omdat, geen idee, mijn hoofd er niet naar staat? Zelfs met een notitieblokje boordevol onderwerpen naast mij, lukt het me niet. Na uren is mijn pagina nog leeg en sluit ik enigszins gefrustreerd de computer. Ook wanneer ik niet achter de computer zit, kan ik mij nergens toe zetten. Mijn to do list heeft nog wel een aantal puntjes die ik nu eindelijk eens zou moeten afstrepen. Maar ik lijd momenteel aan een ernstig gevalletje uitstelgedrag.

cadeaus voor eerste verjaardag-mama-geen zin in eerste verjaardag-eerste levensjaar gaat te snel-GoodGirlsCompany

Opzien tegen de eerste verjaardag van je kindje

Met de eerste verjaardag is er abrupt en definitief einde gekomen aan de babytijd. Vanaf dan is miss C een dreumes. Kan je nagaan, over 48 uur ben ik moeder van een dreumes! Een jaar geleden was ze er nog niet eens!

Iedereen zegt je dat je als kersverse moeder MOET genieten dat de tijd voorbij vliegt. Clichés die maar al te waar zijn. En echt, ik heb dit keer geprobeerd alles uit het moederschap te halen wat er in zit. 1 jaar borstvoeding, 12 maanden Maxi-Cosi, 9 maanden nachtvoeding en co-slapen, de dure kinderwagen ingewisseld voor een draagdoek, kolven in combinatie met buitenshuis werken, Rapley in plaats van gepureerd voedsel…maar het is me niet gelukt de tijd te stoppen.

De eerste 6 maanden draaiden om het vinden van ritme. Zowel voor Miss C als voor mij. De overgang van twee naar drie kinderen. De overgag van moeder met oudere kinderen die redelijk zelfstandig zijn naar moeder met baby die in alles afhankelijk is van jou. Van moeder die 5 minuten voor vertrek iedereen mobiliseerde tot moeder die nu een soort van complete minivolksverhuizing organiseert voordat ze de deur uit gaat. Maar als je die ballans eenmaal vindt, gaat het ook meteen zo snel met de ontwikkeling van je kindje. Omdraaien, tandjes, kruipen, mee eten met de pot, papa en mama zeggen het zijn een aantal mijlpalen die we in sneltreinvaart de daaropvolgende maanden voorgeschoteld kregen. Het ging snel, maar ik genoot er van.

Mijn Baby zoals ik haar nu ken, vind ik geweldig. Ze is zogezegd lekker hanteerbaar. En dat is misschien ook wel waarom ik opzie tegen de eerste verjaardag. Niet alleen is je kindje baby- af maar ze gaat ook een nieuwe fase in. Waarin ze zelfstandiger wordt, nog meer een eigen willetje gaat krijgen. Het niet altijd meer praktisch is, dat ik haar overal mee naar toe sleep. Of die fase waarin ze iets wil, je uitlegt waarom het niet kan ze je niet begrijpt…die frustratie….driftbuien…Ja, misschien komt het er wel gewoon stiekem op neer dat ik nog niet helemaal geestelijk klaar ben daarvoor. Gecombineerd met enige weemoed omdat Miss C mijn laatste baby is en dit nooit eer terug komt. Flashbacks mij teisteren van hoe ze tevreden met lachstuipjes tegen mij aan in slaap viel. Haar buikje tegen mijn buik. Nachten naast mij doorbracht tevreden omdat alleen mama genoeg was.

Lief meisje, wat word je groot. Wat ging de tijd snel. Mama gaat zichzelf zo een schop onder haar kont geven, de mooiste verjaardagskleding kopen die ze op korteremijn  kan vinden. En winkel in- en uitlopen totdat ze een cadeau heeft wat jij leuk vindt. En misschien maak ik ook nog wel een perfecte sweet table met pom poms, waaiers, honeycombs en schattige cupcakes. Waarschijnlijk ziet alles er straks Pinterest perfect uit. Doe ik net zo mijn best om te verhullen dat ook wij moeders allemaal stiekem een beetje opzien tegen de eerste verjaardag van ons kindje.

Liefs Josan

Volg jij mij ook al via Google+Bloglovin’Twitter,Instagram,Facebook of YouTube?

Foto’s: Pixabay

  • Reply
    Kreanimo (@IlseVerhoeven81)
    21 mei 2016 at 09:29

    Heel mooi en geschreven met diepe gevoelens!
    Ik begrijp het helemaal!

    Mijn jongste wordt 2 de eerste juli – ze mag naar school in januari – en ik zou ze het liefst gewoon thuis houden mijn kleinste prutske.
    Maar dat is dan niet eerlijk tegenover haar. Ze gaat er zo klaar voor zijn! Ik ga haar ook moeten loslaten.

    Het gaat echt te snel hè.

  • Reply
    Judith
    21 mei 2016 at 06:59

    Wij hebben de eerste verjaardag uitgebreid gevierd omdat mijn man dat wilde. Ik wilde het liefst haar vasthouden en ook voor het laatst dat kleine babietje tegen me aan voelen. Vreselijk als het zo hard gaat

  • Reply
    Judith
    20 mei 2016 at 13:43

    Herkenbaar! Gisteren eerste verjaardag gevierd van dochter midden in een grote verbouwing ( lees een aanbouw die aangeveegd is en de rest van de woning vol stof). Geen verjaardagsjurk, Hema taart, gelukkig cadeau wel dag van te voren bezorgd. Maar of Ella het erg vind, nee hoor die heeft zich opperbest vermaakt. Ik ben ook benieuwd naar de nieuwe fase, hoe cliché het ook is, de tijd gaat echt snel!

  • Reply
    robustposch
    20 mei 2016 at 13:41

    Wauw, wat mooi beschreven.. je hebt me echt geraakt. Toch veel plezier morgen en succes met de voorbereidingen! Dikke knuffel!

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    20 mei 2016 at 12:15

    Het moederschap zit vol met dit soort paradoxale en melancholische momenten!

  • Reply
    Rosie
    20 mei 2016 at 10:39

    Ach Josan.. Ergens snap ik het heel goed hoor. Mijn kleine is nu bijna 8 maanden en ik vind de tijd zo BELACHELIJK snel gaan. Hou op met groeien, jij bent nog een baby zeg ik dan voor de grap (terwijl ik het stiekem wel meen!) Voor mijn gevoel ben ik net bevallen!! Maar aan de andere kant mogen we ook zo blij zijn dat we ze mogen zien opgroeien :)! Iedere leeftijd heeft fantastische dingen!!

    • Reply
      Josan
      20 mei 2016 at 11:43

      Ja, erg het Rosie, jouw zoontje gaat ook zo snel. Waarschijnlijk zie ik over een aantal dagen wel in dat ze niet meteen veranderd is e als ze straks loopt en nog meer kan zal ik waarschijnlijk lyrisch zijn 🙂

Leave a Reply

CommentLuv badge

Instagram

Volg mij op Instagram!