Opvoeding

Open dag Middelbare school, hoe hip wil je het hebben?

13 januari 2018
Open dag Middelbare school, hoe hip wil je het hebben

Gisteren had ik sinds lange tijd weer een eerste keer: de eerste keer dat ik een open dag van een middelbare school bezocht. Ouders van groep 8 leerlingen weten: dit is de periode waarin zieltjes gewonnen moeten worden. Vandaar dat scholen alles uit de kast trekken.

Vroeger, toen ik in groep 8 zat, maakten we me school zelf uitstapjes naar allerlei middelbare scholen. Het grootste deel van mijn klasgenoten zouden naar de christelijke middelbare school aan de andere kant van de stad gaan. Ik had andere plannen. Ik wilde de komende 5 jaar niet zo ver hoeven fietsen. Dus koos ik voor een middelbare school die dichterbij zat.

Open dag middelbare school

 Miss G moet voor 15 maart zijn ingeschreven bij een middelbare school. We hebben pakweg nog 8 weken. Stress hebben we niet. Scholen weten ook dat dit de periode is waarin ouders op zoek gaan. Dus we worden bedolven onder de uitnodigingen en informatie. Scholen beseffen steeds meer dat onderwijs zichzelf niet verkoopt. Een flitsende open dag kan enigszins helpen om dat negatieve imago op te heffen. Tegenwoordig is een open dag voor een middelbare school een experience waarvoor alles uit de kast getrokken wordt.

Zo stond ik dus donderdag in de aula van ons plaatselijke gymnasium. Het was een drukte van belang. Leerlingen in kleding met schoollogo’s die de rondleidingen verzorgden. Een schoolband op het podium dat populaire popliedjes ten gehore bracht. Het schoolorkest die verderop in de gang bekende klassieke werken speelde. Met 3D printers werd een naambordje gemaakt. Leerlingen die lieten zien wat de lessen inhielden.

Alvast even aan de lessen snuffelen

Bij binnenkomst kreeg dochter een map uitgereikt met daarin haar groepsindeling. Na het vrije gedeelte mocht ze in groepsverband aan de lessen snuffelen. De eerste les was Latijn. Ouders werd verzocht om achter in de klas plaats te nemen en stil te zijn terwijl de kinderen voorin de klas de beginselen van het rijke latijn werden bijgebracht. Hoewel ik zelf een beetje sceptisch ben over het nut en de noodzaak van Latijn vond ik de les erg leuk opgezet en leerzaam.

De les erna was Engels. Nadat elk kind zich in het Engels had voorgesteld, probeerden ze samen een Engels ontbijt samen te stellen. Wat neerkwam op woorden benoemen en spellen. Waarbij je duidelijk wel het verschil merkt tussen leerlingen die tweetalig worden opgevoed. Tegelijkertijd was de leraar erg amusant omdat hij met welbekende Engelse droge humor op de interactie reageerde.

Als VMBO niet goed genoeg is

Een flitsende open dag is leuk, maar uiteindelijk gaat het daar niet om. Het gaat om het lesprogramma, de sfeer op school en of ik het idee heb dat deze school bij mijn kind past. Van de week las ik weer eens een artikel over het vmbo. In de afgelopen jaren is het nog steeds niet gelukt om het negatieve imago van VMBO op te heffen. Veel ouders staan niet bepaald te juichen als hun kind ‘maar’ vmbo advies krijgt. Jammer, want als er de komende jaren ergens behoefte aan is, is het geschoolde mensen die iets kunnen. Vooral wanneer het om de maak- en smart industrie gaat.

Alle kansen van de wereld

Nu heb ik wellicht makkelijk praten. Met een vwo advies zien dingen er net iets anders uit. Op de plaatselijke gymnasium kreeg ik al een voorproefje van wat er allemaal mogelijk is. Meedoen aan het honours programma voor Engels waardoor je een diploma krijgt dat ook op buitenlandse top universiteiten erkend wordt. Halverwege je opleiding via het Talent programma alvast enkele lessen volgen aan de Radboud universiteit. Een deel van je lesuren besteden aan iets wat op school niet gegeven wordt. Het is allemaal mogelijk. En school zorgt er voor dat het mogelijk is. Mijn kind krijgt enorm veel kansen.

Tegelijkertijd ben ik ook nuchter. Er is een grote kans dat mijn dochter niet iets met haar handen gaat doen. Toch vind ik het wel belangrijk dat ze iets gaat doen waar later ook werk in te vinden is. We hebben hele generaties jongeren gehad die allemaal dierenverzorger wilden worden, puppy trainer, of iets administratiefs. Tijdens de afgelopen recessie hebben we allemaal gezien hoe weinig behoefte hier aan was. En ik hoorde niemand roepen dat ze zo gelukkig waren met hun keuze. Mijn dochter kan alle kansen krijgen. Maar met kansen en privilege komt ook verantwoordelijkheden. Als ze na haar topopleiding stratenmaker op zee wil worden, ben ik niet het type ouder dat dan prevelt “Als ze maar gelukkig is”.

In elk geval hebben we nu een open dag gehad. Nog 7 weken te gaan en nog 1 school te bezoeken.

Liefs Josan

Volg jij mij ook al via Google+Bloglovin’Twitter,Instagram,Facebook of YouTube?

Uitgelichte afbeelding via Shutterstock

Praat mee!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Instagram

Volg mij op Instagram!