Persoonlijk

Mag je dan geen grapjes over allochtonen maken?

24 oktober 2016
mag-je-dan-geen-grapjes-over-allochtonen-maken_goodgirlscompany

Grapjes maken over allochtonen ligt gevoelig. Vorige week schreef ik over dat ik was opgepakt in Disneyland. En grapte over mijzelf “Allochtoon, zal wel iets gestolen hebben.” Wat ik niet had voorzien, was dat uit de 1000 woorden die ik schreef, dit zinnetje bij mensen zou blijven hangen. Het zette me ook aan het denken; mag je dan geen grapjes over allochtonen maken?

Als je online iets zegt, komt dat heel anders over dan in het echt. Non-verbale communicatie ontbreekt. Mijn teksten staan niet bol van de emoticons. Maar als ze dat deden, zou het poppetje met tranen van het lachen of die knipoogt echt de boventoon voeren. Wat denk ik voldoende zegt. Ik neem niet al mijn onzin zo serieus. En zo was de opmerking over mijzelf als stelende allochtoon ook bedoeld.

Grapjes maken over allochtonen

Toen ik nog kleiner was dan ik nu ben, merkte mijn moeder al op dat ik om mijn eigen stomme grapjes lach. Dat klopt. Soms lig ik een deuk om iets wat niemand snapt. Behalve ikzelf. Genant maar waar. Ook kan ik erg lachen om comedians die bepaalde dingen van allochtonen uitvergroten. Jurgen Raayman die in zijn show maar ook als tante Es iets zegt. Jandino die tijdens dance dance dance opmerkt dat hij ook een “Men in black’ is. Of Najib Amali die bepaalde pijnpunten op humoristische wijze benoemt.

Ik heb niet half hun talent, maar spot ook wel eens met bepaalde vooroordelen of veronderstellingen.Het haalt de kou uit de lucht wanneer ik tijdens een sollicitatiegesprek als eerste opmerk “Ja, ik ben donker dat had je niet verwacht hè?” en mensen zichtbaar van kleur zie veranderen omdat ik zeg wat zij denken. Of als ik mijn naam moet schrijven omdat men verwacht dat het een moeilijke is opmerk “Dat valt toch best mee?”

En je krijgt hele interessante gesprekken als je uitlegt waarom je je kind niet op een zwarte school wilt hebben.

De allochtoon uithangen

Bepaalde vooroordelen maak ik dankbaar gebruik van. Zoals het idee dat ik gebrekkig Nederlands zou spreken. Als ik weer eens een Jehova Getuige aan de deur heb, zeg ik zonder blikken of blozen: “Ikke jouw begrijp niet. Waar jij voor komt?” Vind ik leuk. Beetje trollen terwijl ik ik in mijn badjas op zaterdagochtend in de deuropening sta. Ik hoef toch nergens heen en zij hebben waarschijnlijk ook niks beters te doen anders bel je niet in alle vroegte bij mij aan. Kijken wie het langer volhoudt zij of ik. Mijn act was echt bijna een Oscar waard. Maar helaas, worden zij ook slimmer. Tegenwoordig brengen ze een donkere Jehova mee. Uiteraard volgt er een nieuwe strategie. Van beide kanten.

Of de keer dat ik de huisarts in 4 verschillende talen liet vragen welke taal ik spreek. Echt hij ging met handen en voeten, dingen gebaren. En dan doodleuk opmerken, “Sorry, ik begrijp je niet zo goed omdat ik alleen Nederlands spreek”. Classic.

Mag je dan geen grapjes over allochtonen maken?

Ook als je mij op bloggers events ontmoet, zeg ik zonder blikken of blozen dat de rest allemaal op elkaar lijkt. Ze zijn lang blond en hebben namen die vaker voorkomen. Ik niet…vandaar dat ik ook altijd zeg dat ik de rest moeilijk uit elkaar kan houden. Mij herken je zo.

Mijn man moet er nog steeds aan wennen. Zo nu en dan vindt hij mijn directheid vreselijk. Maar goed, hij heeft makkelijk praten. Hij hoeft niet voor de zoveelste keer uit te leggen dat je zijn naam spelt zoals je denkt dat je het schrijft. Bij mij ondernemen ze vaak al niet eens meer een poging. Ook heeft hij nog nooit mee gemaakt dat wanneer hij naast mij staat mensen duidelijk hoorbaar voor hem vragen: “Spreekt hij Nederlands?”

Humor is een taal die we allemaal spreken. Ongeacht onze huidskleur, geslacht of geloof. Om die reden gebruik ik het graag. Maar ik kan me voorstellen dat sommige mensen moeten wennen aan mijn directheid of zich er geen raad mee weten 😉 <-(ja dat is een smiley)

Ik ben benieuwd, wat vind jij?

Liefs Josan

Lachende student via Shutterstock

Volg jij mij ook al via Google+Bloglovin’Twitter,Instagram,Facebook of YouTube?

 

  • Reply
    Anneke
    7 november 2016 at 11:46

    Ik vind je echt superstoer, Josan! Je benoemt de dingen die zo veel anderen, waaronder ik, niet durven benoemen.

  • Reply
    Oma Will
    29 oktober 2016 at 20:46

    HUMOR is het mooiste wat er is.
    Mijn beide kinderen komen uit India en zijn vrij donker.
    Zoals zij grapjes kunnen maken over hun huidskleur. Gelukkig hebben ze daar helemaal geen moeite mee. Daar kunnen sommige mensen een voorbeeld aan nemen.
    Prachtige kinderen, waar ik heel veel van hou.
    Humor moet je hebben, ongeacht geloof of huidskleur.

  • Reply
    Sylvia
    25 oktober 2016 at 14:15

    Superleuk geschreven en ik vind je humor leuk😂. Je hebt er weer een volger bij😃

  • Reply
    Merel
    25 oktober 2016 at 06:43

    Vind dit een lastige. Persoonlijk stoor ik me soms aan Janeiro, omdat ik vind dat hij zich rolbevestigend gedraagt en zichzelf daarmee soms omlaag haalt. Vooral de vrouwonvriendelijke opmerkingen – is misschien een ander topic haha. De humor van Tante Es is subtieler, daar hou ik meer van. Hoewel.. Najib is expliciet maar hilarisch.
    Vind zelfspot heel mooi, maar dan moet je de ander ook de kans geven een grap over je te maken en daar wringt het meestal. Dit soort humor is vaak eenrichtingsverkeer.
    Zo kunnen de vrienden van mijn vriend (Surinamers en Cabo’s) vaak wel keihard lachen om zogenaamde crackerjokes maar vinden een teruggekaatste bal niet altijd leuk tenzij ze je echt goed kennen. Dus de humor die je beschrijft is vaak eenzijdig, terwijl de ander niks terug kan zeggen. Dat maakt de situatie oncomfortabel.

    Even terug naar de blog, ik vond dat je niks geks zei. Je benoemt gewoon hoe een deel van de bevolking erover denkt – hoe dom dat ook is.

  • Reply
    Elaintje
    24 oktober 2016 at 22:42

    Ik vind zeker dat je om jezelf moet kunnen lachen. Als jij dit soort grapjes over jezelf maakt weet ik dat dit niet de realiteit is. Het lastige met het soort uitvergrotingen en stereotyperingen zoals cabaratiers dat doen vind ik vaak lastig,omdat er wel degelijk mensen zijn die denken dat de stereotypen de waarheid zijn. En dat vind ik niet grappig. Ik kijk dus wel uit tegen welk publiek ik dat soort grappen maak. Zo’n opmerking over een allochtoon en stelen snap ik heel goed, maar eigenlijk vind ik het heel treurig dat dat wel degelijk is wat veel mensen zullen denken in die context. En dat is niet om te lachen.

  • Reply
    Marijke
    24 oktober 2016 at 21:24

    Wat een heerlijk geschreven stuk. Ik denk dat ik wel om je zou kunnen lachen als we elkaar ooit mogen ontmoeten! Ik kan directheid wel waarderen. Maar nadeel dat ik wel snel kleur, tja blank he! Dus vergeef je me nu vast mijn rode hoofd……

  • Reply
    Nathalie
    24 oktober 2016 at 20:47

    THANXXXXX SOOOO MUCHHHHH!!!! Geweldig! Dit zouden meer mensen moeten hebben: HUMORRRRR!!!!!! Iets wat velen niet hebben.

  • Reply
    Deborah
    24 oktober 2016 at 20:44

    Heerlijk, die humor, ik zou graag even mee willen kijken als die Jehova’s aan je deur verschijnen. Moet er best om lachen. Lees nog wel even je eerste zin om het spelvoutje er uit te halen 😉

  • Reply
    Emy
    24 oktober 2016 at 20:28

    Josan ik vind je leuk en ik hou van je humor! Bedankt weer voor je leuke artikel, ik heb lekker zitten gniffelen (met je badjas bij de jehova’s en over het bloggersevent haha).

  • Reply
    Sabine
    24 oktober 2016 at 20:22

    Het blijft me verbazen hoe verschillend de omgang met buitenlanders is in verschillende landen. Hier in Colombia val ik natuurlijk ook mega op: ik ben hartstikke blond, een echte kaaskop. En aangezien hier nog niet veel buitenlanders wonen ben ik zo’n beetje altijd de enige tijdens besprekingen ed. Ook ik word dus altijd onthouden haha. Hier echter wordt er veel soepeler mee omgegaan en maken we grapjes over en weer. Mijn aanstaande is ook Colombiaan, eentje die wel Nederlands spreekt. En ja we maken grapjes over en weer en lachen om elkaars gebreken in taal. Ook opmerkingen op mijn werk zoiets als ‘dat is zeker typisch Nederlands’ ofzo, daar lachen we met z’n allen om. En Colombianen zijn altijd erg nieuwsgierig maar durven niet altijd direct te vragen waar ik vandaan kom, wat ik hier doe en of ik Spaans spreek. Maar als ze er dan omheen beginnen te draaien dan heb ik al meteen door hoe de vork in de steel zit. Levert ook altijd grappige situaties op. Ik maak ook grapjes over typisch Colombiaanse dingen trouwens. En om een lang verhaal dus kort te maken :P: ja, ik vind humor hierin juist hartstikke leuk!

Leave a Reply

CommentLuv badge

Instagram

Volg mij op Instagram!