Opvoeding

Is het slecht om je kinderen te vergelijken?

18 oktober 2016
is-het-slecht-om-je-kinderen-te-vergelijken_goodgirlscompany_waarom-vergelijken-moeders-kinderen

Is het slecht om je kinderen te vergelijken? Steeds vaker hoor van moeders dat ze hun kinderen niet willen vergelijken. An sich vind ik het bewonderenswaardig. Maar hoe krampachtig je het ook probeert te voorkomen; vergelijken doe je toch. Of dat erg is, hangt er helemaal vanaf hoe je met de uitkomst omgaat.

Volgens mij ligt vergelijken in de menselijke natuur. Stiekem vergelijk je je relatie zo nu en dan met die van je vrienden en (ja we gaan allemaal op onze moeder lijken) met die van je ouders. Je vergelijkt tussen heden en verleden, verwachtingen die je van iets had en de realiteit. Ja, in een mensenleven wordt er heel wat af vergeleken.

Is vergelijken dan slecht?

Maar vergelijken hoeft niet perse slecht te zijn. Voor de een is het een simpele constatering. Die weet waar ze staat en gaat weer verder. Voor de ander is het een motivatie. Een grens die je wilt bereiken door hard werken of beter je best te doen. En weer en enkeling is gewoon louter jaloers. Maar weet dat niet om te zetten in iets constructiefs waardoor de jaloezie blijft. Wat je ook met je vergelijkingen doet, het is allemaal een keuze.

Middelste kind syndroom

Ik groeide op in een gezin van 4 kinderen. Een hele lange tijd waren we met zijn drieën en was ik een typisch middelste kind. Inclusief middelste kind syndroom. Bijzonder was ik niet. Dan moest je toch echt wel bij de anderen zijn. Mijn zus bijvoorbeeld. Zij was heel sociaal en kon al heel jong leuke gesprekken voeren en uitgebreid telefoneren. En ze was heel erg netjes. Ook mijn broertje was bijzonder. Hij kon heel goed rekenen en al heel jong klok kijken. Dat mijn broertje en zus allebei meer begaafd waren in dat soort dingen, was niet iets waar ik mij mee bezig hield. Maar het was wel iets wat door mijn moeder uit den treure benadrukt werd.

Als ik tijdens Monopoly totaal niet wist wat een bepaald bedrag was, werd dat er even in gewreven met de opmerking “Je broertje is jonger en die weet het wel” Ook hoorde ik mijn moeder vaak genoeg vol trots tegen anderen vertellen dat mijn zus en ik totaal geen weet hadden van de tijd en mijn broertje al wel kon klokkijken en het zo goed deed op school!”

Is het slecht om je kinderen te vergelijken?

Ook bij mijn zus viel ik in het niet. Zij was heel sociaal en leefde voor haar vrienden. En alhoewel ik best populair was als tiener, koos ik er toch vaak voor om alleen te zijn. Ik hield er van om in alle rust een boek (of twee, drie uit te lezen) in mijn kamer. Een doorn in het oog van mijn ouders. Eigenlijk moest ik naar een christelijke middelbare school, maar ik mocht naar de openbare op voorwaarde dat ik dat jaar heel hard mijn best ging doen sociaal te zijn en meer vriendinnen te maken. Lekker pedagogisch, zoiets laat zich natuurlijk niet afdwingen. Bovendien geloof ik in de kwaliteit van vriendschappen niet in kwantiteit.

Kinderen vergelijken kan beschadigend zijn

Door het vergelijken en het benoemen van mijn tekortkomingen, wist ik heel lang niet waar ik wél goed in was. Wat had ik graag eerder willen weten dat de schaduwkant van mijn zus’ sociaal zijn was betekende dat ze ook veel meer beïnvloedbaar was. Dat ik van mijn familie de enige was die uiteindelijk een diploma zou behalen van het hoger onderwijs. Dus dat intelligentie zonder doorzettingsvermogen ook niet alles is. Destijds heb ik het nooit gezegd, maar achteraf heeft het heel beschadigend gewerkt om mij te vergelijken. Ik was niet mijn broertje of zus. Ik was ik en dat is goed genoeg.

everybody-is-a-genius_meaning_goodgirlscompany

En toch vergelijk ik mijn eigen kinderen

En ondanks mijn eigen ervaringen vergelijk is mijn kinderen ook met elkaar. Maar ik zeg er maar meteen bij op een andere manier dan in mijn jeugd. Ik zie de verschillen tussen mijn kinderen, maar het definieert ze niet. Ik zie verschillen niet als tekortkomingen, maar soms juist als datgene wat ze elk zo wonderbaarlijk mooi uniek maakt.

Ja, ik zie dat Miss G netter is. Maar ik voel niet de behoefte om het benadrukken of in te wrijven. Ik vermoed dat haar zusje dat ook allang weet. Er van baalt waarom het haar niet lukt om haar kamer netter te houden. Daarom reik ik haar de hand. Help ik haar. Zodat ze gaat geloven in datgeen wat ze wel is. En leert dat er heel goed mee te leven als je niet het meest opgeruimde type bent die op deze aarde rondloopt. Ik zie dat Miss B erg sociaal is en doordat ze alles niet zo serieus neemt beter kan relativeren. Maar ik sneer niet naar Miss G dat ze alles niet zo serieus moet nemen en laat haar met rust als ze ene hele middag met haar neus in de boeken wil zitten. Daar raakt ze echt niet sociaal van afgestompt. Ik hoop dat ik oog mag blijven houden voor de onderlinge verschillen tussen mijn dochters. Zodat ik ze alle drie zal opvoeden vanuit wat het beste bij hen past.

Heb jij meerdere kinderen? Wat vind jij van je kinderen vergelijken?

Liefs Josan

Volg jij mij ook al via Google+Bloglovin’Twitter,Instagram,Facebook of YouTube?

  • Reply
    Herkenbare situaties tijdens het zindelijk maken van je kind
    31 oktober 2017 at 07:30

    […] kinderen met elkaar vergelijken. Slecht idee? […]

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    18 oktober 2016 at 13:38

    Mijn vijf kinderen zijn behoorlijk verschillend, waardoor vergelijken niet zo gauw gebeurt. Maar ik vind het niet nodig om het krampachtig te proberen te vermijden. Het ouderschap is al lastig genoeg!

  • Reply
    Carlijn
    18 oktober 2016 at 12:15

    Ik denk dat je je kinderen altijd wel enigszins met elkaar vergelijkt, of je nu wil of niet. De keuze is alleen aan jou hoever je hierin doorgaat en in hoeverre je dit los kan laten. Ik vergelijk mijn dochters ook vaak met elkaar. Zo van: waarom slaapt A niet door, dat doet M toch ook gewoon?! Of: hoezo eet M haar boterham niet zo netjes op als A? Dit deed ik in het begin nog veel erger dan nu, nu laat ik het meer los en besef ik dat ook twins gewoon twee individuen zijn.

  • Reply
    Lori (Mama's Jungle)
    18 oktober 2016 at 09:40

    Ik denk dat je als moeder ook wel een beetje blind bent voor je eigen kind. Want ik vind mijn peuter toch vaak leuker en liever. Terwijl het soms een echte draak is! Haha. Maar wat je zegt, ik ben zeker benieuwd als straks de baby er is. Ik zou het niet willen, dat vergelijken, maar je doet het waarschijnlijk toch. Wanneer begonnen ze met lopen of praten etc. En zoals je ook al zegt: als je er maar geen waardeoordeel aan geeft. Dat vind ik een hele mooie.

Leave a Reply

CommentLuv badge

Instagram

Volg mij op Instagram!