Geloof Mama Opvoeding Persoonlijk Zwangerschap

Ik ben te egoïstisch voor een groot gezin

14 augustus 2017
Ik ben te egoïstisch voor een groot gezin-GoodGirlsCompany

Nadat ik een tv-programma gekeken had, besefte ik het: “Ik heb geen groot gezin omdat ik daar te egoïstisch voor ben!”.

Okay drie kinderen is best wel wat, maar van een groot gezin is nog geen sprake. Toen ik nog jong was, zat ik bij een jongetje in de klas bij wie ze er thuis 22 hadden. Kijk, dan hebben we het over aantallen. Vandaar dat ik mijn aantal redelijk bescheiden vind.Grote gezinnen komen haast niet meer voor. Maar toen ik een aflevering Toen was geloof nog heel gewoon zat te kijken, kreeg ik een kijkje bij een gezin met maar liefst 19 kinderen.

Te egoïstisch voor een groot gezin

De moeder des huizes was maar liefst 14 jaar (!) zwanger geweest. Andries Knevel vroeg haar waarom ze voor een groot gezin gekozen had waarop ze zei: “Je kiest niet voor een groot gezin, andere mensen kiezen voor een klein gezin”. En ze had het er over dat ze er moeite mee had dat steeds meer christenen ook kiezen voor kleine gezinnen. Nu ben ik christelijk, dus misschien had ik me wel aangesproken/aangevallen moeten voelen. Maar nee, dat is niet het geval. Ik voel me niet zo snel aangesproken als ik tevreden ben met mijn eigen keuzes. Maar als afvallige wil ik best wel even zeggen hoe het zit, want ik heb er over nagedacht. Ik ben te egoïstisch voor een groot gezin.

De voordelen van egoïstisch zijn

Het is een beetje jammer dat egoïsme tegenwoordig vooral een negatieve klank heeft. Als het doorschiet is het onprettig. Maar aan de andere kant voorkomt enige egoïsme burn-out en dat je zelf altijd aan het kortste eindje trekt. Het is okay om nee te zeggen zonder goede reden. Of reden die een ander acceptabel vind. Dus omarm het. Stel grenzen en wees op een positieve manier egoïstisch.

Opofferingen maken voor kinderen

Eerder schreef ik al dat je van kinderen niet gelukkig(er) wordt. Ze kunnen hinderlijk zijn voor je slaap, je tijd, je mogelijkheden om je ongelimiteerd te ontplooien. En dan zwijg ik nog maar over wat die zwangerschappen met mijn lichaam gedaan hebben. Het is nogal wat om de zorg en verantwoordelijkheid voor een mens te dragen. En er onvoorwaardelijk van te houden. Maar toch, ik schreef al eerder dat ik ze niet had willen missen.

Ik vind moeder zijn geweldig. Mag me in mijn handjes knijpen dat ik gezonde kinderen heb zonder labeltjes en ander toestanden. Ik zal ze niet perfect noemen, maar ze zijn niet de moeilijksten. Momenteel voelt mijn leven heel erg in balans. De opofferingen die ik maak voor mijn kinderen zijn in balans met:

  • de waardering die ik ervaar. Zowel van mijn man als mijn kinderen. Het is niet dat het verplicht is maar een ‘mama, ik vind je lief’ op zijn tijd of een verkreukelde tekening is wel prettig. Geeft toch weer voldoening.
  • Mijn persoonlijke vrijheid. Naast moeder en vrouw van ben ik ook nog gewoon heel erg Josan.
  • de kansen om mijn talenten in te zetten en te ontplooien. Ik werk buitenshuis. ’s Avonds tik af en toe een stukje op mijn blog en ik ben jeugdleidster in de kerk.

Waarom een groot gezin mij gewoon niet zo aanspreekt.

Programma’s over grote gezinnen kijk ik graag. Zo keek ik in het verleden nog wel eens Nineteen kids en Counting of British biggest family. Recent zag ik een aflevering van de Bouwbroers waarin ze een huis zochten voor een gezin met negen kinderen. En ook bij het gezin van het EO programma keek ik met veel interesse. Maar hoe liefdevol de ouders ook zijn. Of hoe goedgemanierd de kinderen die veelal nooit wat te kort komen. Toch bekruipt me altijd een gevoel van onbehagen. Vaak zie ik hetzelfde terug.

Ruimtegebrek

Probeer al die kinderen maar een te herbergen. Als alleen papa werkt, is het best wel even een dingetjes. Er is niks mis met een rijtjeshuis maar als ik daar 19 kinderen in moet herbergen en maar 1 badkamer heb, spreekt me dat gek genoeg niet zo aan.

Planning

Tuurlijk kan ik plannen. Maar ik vind het juist erg leuk om zo nu en dan lekker even iets impulsiefs te doen. Probeer dat maar eens met meer dan 10 kinderen. Voordat je iedereen in de auto (welke auto heeft zoveel plek) hebt, ben je wel weer een half uur verder.

Uit eten en attractieparken

Het gezin met 9 kinderen liet hun keuken renoveren. Of ze even buiten de deur konden eten. Tuurlijk zou ik denken. No big deal. Maar de vader vertelde dat het een fortuin kost om met zijn elven in een goedkoop restaurant te eten. Ook attractieparken of dierentuinen doe je niet even zomaar. Laat staan daar eten. En dan kijk ik hoe onze afgelopen vakantieweken aan elkaar hingen van dagelijks buiten de deur eten en van dierentuin naar attractiepark hoppen….ik had het voor geen geld willen missen.

De vakantie

Met zijn allen op vakantie gaan wordt een hele onderneming. Het lijkt me onbetaalbaar om met zijn allen een vliegvakantie te doen. En kamperen is gewoon niet zo mijn ding. Toen ik dit bericht las, dacht ik toch dat ik het best wel prettig vind dat we met zijn allen, inclusief koffers in onze Zevenzitter passen. Samen uit samen thuis.

Kiezen

Natuurlijk valt er in het krijgen van kinderen niet altijd wat te kiezen. De een wil een groot gezin maar komt er na een lang medisch traject achter dat een kind onmogelijk is. De ander heeft een traumatische zwangerschap of bevalling en moet aanvaarden dat het aantal kinderen door factoren van buitenaf bepaald werd. En weer een ander kan kinderen krijgen, maar besluit om bewust 1 kind te krijgen. Zoals ik al eerder schreef, als je achter je eigen keuzes staat, hoef je je niet te verdedigen of aangevallen te voelen.

Ook ik heb het hoofdstuk ook nog niet helemaal definitief afgesloten. Ik verwacht geen stem uit de hemel om me te laten weten of het aantal ‘goed’ is. Ervaring leert, dat het juist zelden zo is, eerder een bepaald gevoel. Dat groeit en steeds sterker wordt totdat het idee zich echt gevestigd heeft en ik het weet: “Mijn gezin is compleet”.

Ben jij een geschikte moeder voor een een groot gezin?

Ook leuk om te lezen:

Liefs Josan

Volg jij mij ook al via Google+Bloglovin’Twitter,Instagram,Facebook of YouTube?

  • Reply
    Waarom je van kinderen niet gelukkiger wordt - bewust kinderloos
    18 januari 2018 at 21:31

    […] Ik ben te egoischtisch voor een groot gezin […]

  • Reply
    Spijt hebben van het moederschap is een taboe - GoodGirlsCompany
    18 januari 2018 at 21:30

    […] Ik ben te egoïstisch voor een groot gezin […]

  • Reply
    Tips voor omgaan met mom-shaming | GoodGirlsCompany
    1 januari 2018 at 00:30

    […] Ik ben te egoïstisch voor een groot gezin […]

  • Reply
    Rare eetgewoontes tijdens zwangerschap | GoodGirlsCompany
    31 december 2017 at 19:31

    […] Ik ben te egoïstisch voor een groot gezin […]

  • Reply
    Nienke Smit
    17 augustus 2017 at 18:31

    Nee, ik heb 2 mooie jongens. Ons gezin in compleet. Toch krijg ik toch vaak de vraag gaan jullie niet voor nummer drie om mogelijk toch een meisje te krijgen. Dan is mijn antwoord NEE. Het is goed zo. Heb geen behoefte om weer alle ellende van de medische molen te ondergaan. We hebben 2 gezonde zonen en het is goed zo.

  • Reply
    Kelly
    14 augustus 2017 at 12:07

    Nee. Ik ben niet geschikt voor een groot gezin. Wij hebben 1 dochter van 1 jaar en ben eigenlijk wel gelukkig zo met z’n drieën. Ook werkt mijn man wisseldiensten waardoor dat al een ‘gedoe’ is om ons schema in te plannen, we zien elkaar daardoor ook vrij weinig dus met nog een 2e (3e of meerdere) kindje blijft er helemaal geen us time over..

    • Reply
      Josan
      15 augustus 2017 at 22:41

      Fijn dat je helemaal tevreden bent met je keuze. Ik kan me goed voorstellen dat je met die wisseldiensten alles uit jullie samenzijn wilt halen.

  • Reply
    Fem
    14 augustus 2017 at 09:53

    Nee.

    Om medische redenen blijft het bij ons bij 1. Maar wij vinden dat eigenlijk ook wel prettig, we wonen in de binnenstad van Amsterdam in een appartement en willen daar blijven wonen. We genieten van alles wat de stad te bieden heeft en met 1 kindje gaat dat best makkelijk, we slepen haar overal mee naartoe, en hoewel ze voor zo’n klein mensje belachelijk veel spullen nodig heeft, past het nog wel in een flinke handtas.

    Bij een tweede zouden we al moeten verhuizen, en dan waarschijnlijk onze buurt uitmoeten, want volgens mij zijn er geen extra grote rolstoelwoningen in de binnenstad. En IJburg gaat me echt te ver.

    • Reply
      Josan
      15 augustus 2017 at 22:43

      Ooh heerlijk een appartement. Daar begon ik ooit en ik weet nog helemaal hoe mijn eerste huisje eruit zag. Prachtig plekje. Je klinkt alsof je alles heerlijk voor elkaar hebt en de balans gevonden. Veel gelukswensen toegewenst.

Praat mee!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Instagram

Volg mij op Instagram!