Persoonlijk

Waarom ik voor de 3de keer naar zwangerschapscursus ga

378 views

Is dat echt nodig?” “Weet je dan niet hoe je moet puffen?!” “Maar je hebt dit toch al twee keer eerder gedaan, inmiddels kan je het toch wel?!” Het zijn zomaar een paar reacties van vrienden, familie of bekenden op de mededeling dat ik op zwangerschapscursus zit. Blijkbaar vindt men het logisch dat je bij je eerste zwangerschap de nodige cursussen bezoekt. Dat er dan een basis wordt gelegd waar je tijdens je volgende bevallingen automatisch op voortborduurt. Ik weet niet of dat zo is. Zelfs na 2 zwangerschappen voel ik mij nog geen expert. Dat zal ik ook nooit worden. Ik kan alleen maar voor mijzelf spreken en uitleggen waarom ik ook deze derde keer op zwangerschapscursus zit. Ik ga er zelfs op 2 want eind volgende maand ga ik samen met mijn man naar de herhalingscursus Samen Bevallen.

Tijdens de zwangerschap van Miss G was alles nieuw. Als first time mommy to be wilde ik mij natuurlijk zo goed mogelijk voorbereiden. Mijn informatiebehoefte was ongekend. De drive om alles ‘goed’ te doen ook. Babyuitzet op tijd in huis? Check! Babykamer op tijd klaar? Check! Op tijd aangemeld voor kinderdagverblijf, kraamzorg en zwangerschapscursus? Check, check, dubbel check!

Uiteindelijk koos is samen met mijn toenmalige man voor de cursus Samen Bevallen. Ik kon niet wachten om naar de eerste les te gaan. Hoe zou het zijn? Wie waren de andere cursisten? Wat konden we van elkaar leren? Met het verstrijken van de weken werden we een hechte groep. Uiteindelijk zaten we allemaal in hetzelfde schuitje. Alhoewel? Ook toen waren er cursisten voor wie dit niet de eerste zwangerschap was.

De tweede zwangerschap ging in zelf in mijn eentje naar pufcursus. Het was echt zo’n tussendoor geschoven activiteit. Een soort taak die ik nog van mijn ‘to do list’ moest afvinken. De hele zwangerschap was totaal anders. Waar de eerste in het teken stond van ‘moeder worden’, voelde ik mij de tweede keer voornamelijk zwanger. Dat was een feitelijke status. Alles was praktischer en er was een soort laconieke berusting want ik wist wat mij te wachten stond. Linksom of rechtsom het zou wel goed komen. Dat die babykamer later klaar was, maakte ik mij geen zorgen over. Ik wist dat als het moest mijn partner tijdens de kwaamweek nog bij de Hema terecht kon om vergeten spullen in te kopen. Nu ik fulltime zorgde voor een peuter had ik gewoon veel minder tijd om mijn rust te pakken. Of er veel bij stil te staan dat ik zwanger was. Het was zwaar, maar het werk van alle dag moest gedaan worden. En daardoor vloog de tijd voorbij. In die drukke periode ervaarde ik zwangerschapsgym juist als een rustmoment. Ik werd heel bewust even een uur per week stilgezet van de waan van de dag. Stilgezet om weer even in contact te komen met mijn lichaam. Te voelen dat daar ook iets bijzonders in gebeurde. En mij er geestelijk op voor te bereiden dat dit wonder over een aantal weken het levenslicht zou zien. Naast het herhalen van de praktische vaardigheden, vond ik het meest waardevolle dat ik even heel bewust bezig was met mijn baby.

Nu ik terug kijk, had ik de tweede keer ook minder het gevoel dat ik overvallen werd. De weeën waren heftig maar uiteindelijk kon ik ze heel goed opvangen. Achteraf bleek ik ook helemaal niet alle ademtechnieken gebruikt te hebben. Ik was zelf meer in controle tijdens de bevalling. Wist heel duidelijk welke houding ik prettig vond en wat ik wel of niet wilde. Ik kon beter mijn grenzen aangeven en liet mij niet zomaar iets aanpraten door verloskundige of anderen die in de verloskamer aanwezig waren.

Deze derde zwangerschap heb ik gekozen voor een herhalingscursus Samen Bevallen. Dat is een bewuste keuze. Het mag dan wel mijn derde bevalling zijn van mijn partner is het de eerste. Uit eerdere ervaringen weet ik dat ik tijdens de bevalling niet altijd de aardigste ben. Dat is nogal een understatement. Ik kan totaal geen polonaise aan mijn lijf verdragen. Iedereen moet stil zijn, van mij afblijven en het moet donker zijn. Goedbedoelde initiatieven als een rugmassage door mijn partner worden dan ook niet gewaardeerd. Kalmerende woorden veroorzaken een tirade en het natte koude washandje smijt ik met grof geweld tegen degene die hem durfde aan te reiken. Als het achter de rug is, ben ik zo aardig en beheerst als ik maar kan zijn. Maar wanneer oerkrachten zich van mij meester maken en ik in mijn oervorm ben, ben ik gewoon niet aardig. Dat hoeft ook niet want het gaat erom dat ik dat kind eruit krijg. Maar ik vind het wel noodzakelijk dat mijn partner dit weet en hier op voorbereid is.

Ook doe ik sinds 2 weken en zwangerschapsfysiocursus. Na de geboorte van mijn oudste dochter had ik last van mijn bekken. Hierdoor moest ik na enkele maanden naar de fysiotherapie vanwege klachten over bekkeninstabiliteit. Ook na de bevalling van de tweede dochter had ik ook momenten dat het er soms inschoot. Toen ben ik niet langs de fysiotherapeut gegaan maar naar pilates. Dat hielp. Ik merk sowieso dat sporten mijn lichaam goed doet. Hoe meer buikspieren ik heb, hoe beter dit voor mijn bekken en rug is.
Toch is het mij er dit keer alles aan gelegen om bekkenklachten te voorkomen. Uiteindelijk ben ik naast jonge moeder ook al moeder van twee andere dochters. Dochters met elk een drukke sociale agenda. En heb ik ook gewoon nog een huishouden waar ik rekening mee moet houden. Langzaam vanuit het kraambed in de slaapkamer de rest van het huis en uiteindelijk de wereld weer innemen zit er dit keer gewoon niet in.

Om al deze redenen ben ik deze keer preventief bezig. Regeren is vooruit zien. Het groepje is klein en bestaat uit mijzelf een andere zwangere vrouw die al veel verder is. Naast sportoefeningen en ademhalingstechnieken krijg je ook hele praktische informatie over je lichaam. Als ervaren routinier leer ook ik dingen bij en besef ik dat je nooit helemaal uitgeleerd bent. Het voordeel van een klein klasje is dat je daardoor lekker veel één op één aandacht krijgt. Oefeningen speciaal op jouw lichaam en conditie afgestemd. Zo mag ik bijvoorbeeld vanwege mijn lage bloeddruk en ijzertekort niet op de crosstrainer. Het zuurstofgehalte in mijn bloed daalt dan zo extreem dat dit niet goed is voor de baby. Zelf zou ik daar nooit opkomen. Ik was altijd redelijk sportief. Niet klagen maar dragen. Tandjes op elkaar en gaan met die banaan zou ik dan denken. Nu weet ik waarom dat momenteel niet kan. Het is fijn dat iemand het voor mij in de gaten houdt. Het helpt mij om beter naar mijn lichaam te luisteren. Maar ook om na te denken over wat ik misschien eventueel wél zou kunnen.

Daarnaast heb ik ook ervaren dat door onder begeleiding te sporten mijn gezondheidstoestand ook beter kan worden. Meestal wanneer ik vreselijk benauwd en kortademig opsta, is de zin om iets te doen gedaald tot onder het vriespunt. De dag een beetje fatsoenlijk doorkomen is dan al zwaar genoeg. Ik voel me dan echt alsof ik een vis ben die naar zuurstof hapt. In deze conditie ging ik ook naar de les. In mijn achterhoofd hield ik er al rekening mee dat ik waarschijnlijk halverwege zou moeten stoppen. Het viel mijn cursusleidster ook op dat ik zo buiten adem was. In eerste instantie dacht ze dat het kwam van de trap oplopen. Toen ik haar vertelde dat ik zo opgestaan was en nog helemaal niks aan inspanning die dag gedaan had, was ze verbaasd. Maar ze begreep ook hoe zwaar het voor mij was om de dag gewoon een beetje door te komen. Mijn eerste toestel was een zo’n fiets. In het begin was het vermoeiend maar uiteindelijk ging het beter. En nadat ik 10 minuten op en een roeimachine had gezeten en we op een matje posities voor tijdens de bevalling gingen oefenen viel me iets op. Mijn benauwdheid en kortademigheid was weg! Heerlijk om vervolgens de rest van de dag weer gewoon energie te hebben.

Zolang ik de voordelen blijf ervaren zal ik gaan. Ook al is het dan misschien mijn 4de, 5de of 6de keer!

Het klopt, dit is mijn derde zwangerschap en ik ben ervaren. Je hoeft me niet te vertellen hoe ik moet puffen. Maar dat houdt niet in dat ik alles al weet. Zolang ik de voordelen blijf ervaren van het naar een zwangerschapscursus gaan en mijn lichaam goed voor te bereiden op een bevalling, zal ik blijven gaan. Ook al is het dan misschien mijn 4de, 5de of 6de keer.

Noot van de redactie: Ik voel er veel voor om het maar bij 3 kinderen te laten 😉

Josan
Trotse moeder van 3 lieve, grappige en intelligente dochters. Houdt niet (alleen maar) van roze maar ziet het leven wel door een roze bril. Geniet van kleine momenten en blogt voor moeders met dochters over moederschap, lifestyle, (natural) beauty, (kids) fashion, DIY's en alles wat ik leuk vind.

Praat mee!