Family Diary Persoonlijk

Trutten

2 juni 2015
Trutten-GoodGirlsCompany-perfecte baby-baby doorslapen-baby 1 week oud

Oh wat haatte ik ze. Van die moeders bij wie het lijkt alsof ze ‘even een kind op de wereld zetten’. Die daarna strak in de lak weer verder gaan alsof er niks gebeurd is. Hoezo wallen van slapeloze nachten? Buikspieren waarmee je zo op de catwalk van Victoria’s secret kan meedoen en een garderobe alsof ze nooit zijn weggeweest uit Fashion land. Ik zei het nooit hardop. Toch kon ik het diep van binnen niet helpen dat ik dat soort trutten niet kon uitstaan. Nooit had ik kunnen vermoeden dat ik op een dag ook zelf tot dat clubje van trutten zou behoren.  What happened? Wilde ik een spreekwoordelijke middelvinger opsteken naar de wacht-maar-af-maffia, of moest ik ook even laten zien dat ik best wel een beetje kan Kate Middeltonnen? Ik zal het je in dit blog vertellen.
Ongeveer 12 dagen geleden werd ik moeder van Miss C. Als moeder van twee dochters, wist ik wel wat mij te wachten stond. Althans dat dacht ik. Geestelijk bereidde ik mij voor op veel slapeloze nachten, nachtelijk gehuil en krampjes. Hoe goed ik mij ook probeerde voor te bereiden, we kunnen er kort over zijn: ik ben gewoon niet leuk als ik te weinig slaap. Niet voor mijzelf en niet voor mijn omgeving. Van vrolijk meisje word ik een zombie op oplevingsstand. Dat.moet.je.niet.willen.
Maar ja soms heb je niet te kiezen. Dus probeerde ik in de weken die mij nog restten een buffertje aan slaap op te bouwen.  We zouden wel even vooruit kunnen. Zo, jammer dat je tijdens een bevalling enorm veel energie verspilt en je al met een achterstand begint.

Toch was ik redelijk ongeschonden uit de strijd gekomen. Tijdens de kraamweek had ik behoorlijk moeite om tussen de vier muren van mijn slaapkamer te blijven. Toen onze lieve, hardwerkende kraamverzorgster weg was, wist ik niet hoe snel ik hem moest smeren; eruit! Naar buiten lekker winkelen. Ook dat ging goed.
Omdat we zondag een prima nacht hadden, besloot ik na maanden van afwezigheid weer een kerkdienst te bezoeken. Zo kwam het dus dat het geboortekaartje werd voorgelezen en men mij meteen direct live kon feliciteren. Want nu we er toch waren… .

Pas sinds zondag ben ik mij er bewust van dan alles wel heel gladjes verloopt. Elke ouder vind zijn/haar kind fantastisch. Ik ben daar geen uitzondering op. In mijn ogen is ze een modelbaby. Ze huilt amper, is ontzettend makkelijk in de omgang en behalve slaap en mijn borsten heeft ze geen andere interesses. Maar door gesprekken met andere moeders besef ik opeens dat ik nu zelf ook zo’n trut ben.  Zo’n onuitstaanbaar mens met zo’n perfect kind waar anderen met afgunst naar kijken. Echt, ik heb het helemaal niet bewust gedaan. Maar als ik eerlijk ben, mag ik gewoon niet klagen. Het gaat zo perfect dat het bijna eng is en ik regelmatig onder haar voetje kijk opzoek naar de kleine lettertjes. Er waren maar 2 nachten waarin dochter even onafgebroken wilde drinken. Maar sinds ze op haar geboortegewicht zit, zijn ook die buien ook over. Met 11 dagen deed ze zelfs een serieuze poging om door te slapen. Ik had haar om kwart over 11 in bed gelegd en om half 7 huilde ze pas weer omdat ze honger had. Even dacht ik dat het toeval was, maar ook vannacht was het weer raak.

Als je zelf goede nachten krijgt, dan gaat het als kersverse jonge ouder al snel goed met je. Dus wat ga je doen? Precies, erop uit! Maar hoe meer ik mij weer onder de mensen toon, hoe meer reacties ik krijg als “Je bent al weer op de been, hoor jij niet in bed te liggen?”. Geloof mij als ik in bed kan liggen, doe ik dat wel. En als het niet goed met mij gaat dan, ga ik ook echt niet naar buiten.

Nooit had ik gedacht dat ik ook tot het clubje trutten zou gaan behoren. Karma is een bitch. Na al die jaren van stille verwensingen en afgunst besef ik opeens dat dit soort vrouwen het helemaal niet makkelijk hebben. Het  is uiterst saai om het over je ’perfecte’ kindje te hebben, je heerlijke nachten vol slaap en hoe goed je je voelt. Om weer buiten je huis te komen en overal dezelfde verbaasde reactie te horen. Sterker nog, nu ik 1 week tot dit clubje behoor, merk ik een bepaald gevoel van schaamte. Uiteindelijk zijn de verhalen van kersverse ouders die wél iets meemaken met hun kind veel interessanter.

  • Reply
    Tamara
    3 juni 2015 at 10:39

    Wat heerlijk dat het zo goed gaat! En ik hetken je afgunst heel erg! Vooral als je dan verteld dat je tweede met 2 jaar ooit eens zijn eerste nacht doorsliep een huilbaby was en nergens mee naartoe kon.. Dus ik hoop echt( !!!!!) dat dat me nu bespaard blijft.
    Tamara onlangs geplaatst…verloskundige update 39+4 en sneakpeak babykamer.My Profile

  • Reply
    Angela | Great Body & Skin
    3 juni 2015 at 08:43

    Haha, ik moest even doorklikken hoor, toen ik je titel las. Fijn toch, dat je tot de trutten hoort? Ik merk ook wel dat er wat raar wordt gereageerd. Je mag er zeker niet nog fit en goed uitzien en je goed voelen als zwangere. Zo Nederlands!

  • Reply
    Jessica
    2 juni 2015 at 23:07

    Wie weet behoor ik binnenkort bij de dames die jou een ‘trut’ vinden. OF ik heb geluk en behoor dan tot je truttenclub. Dat zou ik veel liever willen. geweldig geschreven en het is je gegund! Iedereen zou zich zo moeten voelen, we verdienen het!
    Jessica onlangs geplaatst…Diary mei 2015My Profile

  • Reply
    Tamara - Crazygreatlife
    2 juni 2015 at 22:38

    Wat fijn dat het zo goed gaat! Lekker genieten van je meisjes.
    Ik behoorde ook de eerste 3 weken na mijn bevalling tot deze trutten, daarna kreeg ik wat kloven en werd het wat minder maar ik heb het eerste jaar echt niet hoeven mopperen.
    Tamara – Crazygreatlife onlangs geplaatst…Dag mei!My Profile

    • Reply
      Josan
      2 juni 2015 at 22:42

      Ik moet er aan wennen meestal krabbelde ik in deze periode een beetje weer op maar nu gaat het heel goed. Best raar 🙂

Leave a Reply

CommentLuv badge

Instagram

Volg mij op Instagram!