LifestyleOpvoeding

Hoe verwijder je ongewenste foto’s van social media

1 comment606 views
Voor iedereen die denkt dat dit over mij gaat: Helaas moet ik je teleurstellen. Voor zover ik weet bestaan er niet dat soort foto’s van mij. Nu scheelt het ook dat ik geen ex-vriend heb die wraak op mij wil nemen.

Toch hoor en lees je het steeds vaker. Tieners die met hun handen in het haar zitten omdat bepaalde  foto’s die bedoeld waren voor hun vriend/vriendin via social media op internet opduiken. Het probleem is: nu kan de hele wereld het zien! Dat heeft vaak behoorlijk verstrekkende gevolgen. De laatste tijd zijn we in Nederland opgeschrikt door een aantal zelfmoorden die in de hand gewerkt werden door (digitaal) pesten.

Als je pikante foto zomaar op Twitter verschijnt of je seksuele handelingen via What’s app met meerdere mensen gedeeld worden, is dat behoorlijk ingrijpend. Allereerst is je vertrouwen beschadigd. Daarnaast zijn we ons er ook meer van bewust dat informatie op internet altijd blijft bestaan. Wanneer je solliciteert wil je niet herinnerd worden aan dat het respectloze en kinderachtige gedrag van je ex maakt dat je potentiële werkgever je van een hele andere kant leert kennen. Hoe je foto’s en video’s op internet komen is vaak niet zo moeilijk. Meestal weet men wel  wie daar schuldig aan is. Maar hoe krijg je het vervolgens eraf?

Hoe verwijder je een pagina uit Google?

Overigens hoeft het geen pikante foto te zijn die je graag van internet wilt hebben. Ook andere persoonlijke informatie zoals sofinummers, bankrekeningnummers en creditcardnummers zie je waarschijnlijk niet graag op het wereldwijde web. Gelukkig heeft Google hier een oplossing voor je kunt een verwijderingsverzoek indienen. Een tool die steeds vaker door overheden en bedrijven gebruikt wordtHier lees je hoe dit werkt en hier vind je de tool. Hier nog een handleiding hoe verwijder ik informatie uit Google.

Afgelopen februari heb ik deze tool zelf gebruikt. Allereerst had ik er voor gezorgd dat de betreffende pagina in ons CMS-systeem écht verwijderd was en ook niet meer benaderbaar via archieven of zoekfuncties. Hierdoor bestaat de pagina dus niet meer. Google verwijst liever naar bestaande pagina’s waarop ook daadwerkelijk content te zien is. Een 404 melding was dan ook het gevolg. Darana verstuurde ik een verzoek voor verwijdering van de pagina. Binnen 2 weken was het probleem opgelost. Het werkt dus!

Maar met sociale media werkt het vaak nét even anders. Bovendien is de kracht van social media dat content deelbaar is. Een bericht wordt getweet door één gebruiker maar de impact ervan zit hem in dat het gedeeld  of geretweet wordt door meerder gebruikers. Via één zender vindt de informatie zijn weg naar diverse andere kanalen. Daarna wordt het gedeeld, opgeslagen, bekeken en becommentarieerd. Zie het dan nog maar eens allemaal te traceren en te verwijderen. Dat kan een behoorlijke uitdaging zijn. Zo niet voelen alsof je met de kraan open dweilt. Toch is het allemaal niet zo hopeloos als het lijkt. Zeker wanneer je een tiener bent, heb je een zeer sterke kaart in handen die je gebruiken kunt. Het mag misschien wel niet zo lijken, maar de wet heeft er voor gezorgd dat je enigszins beschermd bent.

Verspreiden van kinderporno is strafbaar

Wat me opvalt in de incidenten is vaak dat men zich vooral richt op het verwijderen van de video’s en filmpjes. Maar laten we niet vergeten om de aanstichters aan te pakken. In dit geval heeft de persoon in kwestie een probleem. Maar vaak gaat het om tieners die jonger zijn en dus minderjarig. Wanneer je minderjarig bent en je vriend/vriendin maakt een foto van jou en verspreidt deze op het internet is dat strafbaar. Het valt onder het verspreiden van kinderporno. Of zoals de website van de politie zegt “Wist je dat als je naaktfoto’s of filmpjes van leeftijdsgenoten verspreidt (via mail, internet of mobiel) dit door de rechter gezien kan worden als het verspreiden van kinderporno? Zelfs al was het bedoeld als geintje? Het verspreiden van kinderporno een ernstig misdrijf is?”  Veel tieners willen er waarschijnlijk niks van weten, maar voor de wet ben je tot 18 jaar gewoon een kind.

Onder verspreiden wordt ook het retweeten van een bericht met daarin het kinderprono beeldmateriaal verstaan. Daar zijn veel gebruikers zich ook niet bewust van. Dit blijkt wel uit een  incident van afgelopen weekend. Hierin werd een beeld van een jong meisje dat verkracht werd ruim 4000 keer geliked en 16 duizend keer gedeeld. Facebook heeft een Zero Tollerance beleid. “We hanteren een zero tolerance-beleid als het gaat om het uploaden van kinderporno op Facebook. We zijn blij dat het materiaal door gebruikers werd gerapporteerd zodat wij snel konden ingrijpen“, laat een woordvoerder van Facebook weten aan DailyMail.

Bij Twitter duurde het iets langer voordat de content verwijderd werd. Dinsdag 26 maart 2013 is Staatssecretaris Fred Teeven (Veiligheid en Justitie) met Twitter in gesprek gegaan over de aanpak van verspreiding kinderporno. Voorlopig zal dit nog wel even duren. Waar Facebook gebruikt maakt van speciale software om hun site te controleren op pornografisch materiaal, gebruikt Twittert-  voor zover bekend- dit soort software niet.

Wat te doen bij kinderporno op social media?

Wat te doen als je een foute tweet of Facebook-bericht tegenkomt?

  1. Deel het bericht niet verder. Dat is zelfs strafbaar.
  2. Meld het bericht bij Meldpunt Kinderporno. Zij stellen het sociale netwerk op de hoogte.
    Bron: RTL

Wanneer je op Twitter of Facebook in aanraking komt met kinderporno kun je dit het beste melden bij Meldpunt Kinderporno. Overkomt dit jou als tiener? Dan kun je het beste aangifte doen bij de politie. Tot 16 jaar heb je je ouders daarvoor nodig. Daarna mag je het zelfstandig doen.

Mocht het tot een veroordeling komen, dan laat Twitter je aanstichter zelfs volledig voor alles opdraaien. In de algemene voorwaarden van Twitter staat duidelijk: “You are responsible for your use of the Services, for any Content you post to the Services, and for any consequences thereof”. Wanneer jij een dergelijke tweet verspreidt zijn de gevolgen ook volledig voor jouw rekening.

Wat neem je mee bij een aangifte?

  1. datum en tijdstippen (als je die hebt)
  2. schermafdrukken/printscreen/of foto’s
  3. internetadressen en e-mailadressen van personen die de berichten verspreiden
  4. nicknames en/of accountnamen van de personen die het verspreidt hebben (ook doorgestuurde berichten)
  5. internetadressen van websites (en dergelijke) als het online staat
  6. sms berichten
  7. Twitter berichten of andere sociale media
  8. afdrukken van chatgesprekken en e-mails
  9. overige wat van belang kan zijn
  10. na de aangifte start de politie een onderzoek. De daders kunnen gestraft worden of berispt.

Bron: Mens en samenleving

Natuurlijk is het mooi dat het allemaal kan. Maar de schade is natuurlijk al geleden. Het zal even duren voordat je zelf over de schaamte heen bent en het incident bij klasgenoten vergeten is.

Ouders verdiep je in de digitale realiteit van je kinderen

Ik ben geen voorstander van social media verbieden voor kinderen en tieners. Het is niet het middel maar de tieners zélf die door hun ouders opgevoed moeten worden. En daar begint misschien wel het probleem. Hoeveel ouders weten wat hun kind online uitspookt? Hoeveel ouders zijn zo vaardig dat zij ook op de online hotspots van hun kind vertoeven? Hoeveel ouders hebben duidelijke afspraken met hun kind gemaakt over social mediagebruik en hebben hun kind voldoende bewust gemaakt van wát het betekent wanneer je online actief bent? (Ook kunnen ouders zelf soms best nog wat opvoeding gebruiken, blijkt uit dit bericht)

Zoals dat wel vaker met kinderen gaat, zijn de meesten hun ouders behoorlijk de baas wanneer het om digitale vaardigheden gaat. Filters worden omzeilt en pa en ma hebben vaak geen weet van de online wereld die voor hun kinderen een realiteit is. Mijn advies is dan ook: verdiep je als ouders in deze wereld. Weet hoe het werkt. Je hoeft zelf niet actief te twitteren om je zoon of dochter te volgen en zo te kunnen zien wat ze online doen. Maak een account aan en neem de moeite om je in deze leefwereld te verdiepen die een dagelijkse realiteit is voor je kinderen. Dat kan veel verschil maken soms dingen voortijdig voorkomen. Hier nog meer tips om dit onderwerp serieus op te pakken.

Uiteindelijk blijven het kinderen en doen ze soms bepaalde domme dingen. Net zoals ik en jij deden op die leeftijd. Waarom? Omdat we nog niet beter wisten en de gevolgen van ons handelen niet konden overzien. Toen was het niet erg. Tegenwoordig deel je soms ongewild je jeugdzonden met de hele wereld.

Josan
Trotse moeder van 3 lieve, grappige en intelligente dochters. Houdt niet (alleen maar) van roze maar ziet het leven wel door een roze bril. Geniet van kleine momenten en blogt voor moeders met dochters over moederschap, lifestyle, (natural) beauty, (kids) fashion, DIY's en alles wat ik leuk vind.

1 Comment

Praat mee!