Persoonlijk Tags

De jaar in vogelvlucht TAG

20 december 2015
het jaar in vogelvlucht-terugblikken

Op Laviesagista kwam ik de Jaar in Vogelvlucht Tag tegen. Deze vond ik zo toepasselijk dat ik besloot om mijn tijdelijke tag-stop op te heffen en hem voor vandaag in te vullen. In de donkere dagen voor Ketst en de laatste dagen van het jaar, heb ik toch van die momenten waarop ik behoefte heb om even stil te staan bij het afgelopen jaar. In 2015 waren er heel wat persoonlijke hoogtepunten. Nu ik het zo overdenk, waren er eigenlijk meer hoogte-dan dieptepunten. Benieuwd naar mijn antwoorden op de jaar in vogelvlucht Tag? Lees dan snel verder

TAG-het jaar in vogelvlucht-GoodGirlsCompany

Ik kijk met een trots gevoel terug op…

mijn zwangerschap. Door mijn sikkelcel en chronische bloedarmoede is zwanger-zijn gewoon best wel afzien. Ik heb er op mijn blog wel wat over vertelt, maar ook niet alles. Ik vind dat namelijk best wel moeilijk. Maar ik ben er wel trots op dat ik dat mijn lichaam dat maar weer mooi zelf geflikt heeft. Ik ben trots op mijn bevalling die enorm snel hing en waarbij ik mijzelf verbaasde door het zonder pijnbestrijding te doen. Ik ben er trots op dat ik dit jaar opnieuw moeder werd. Nu was ik al moeder van twee fantastische dochters. Zodra mijn oudste dochter in mijn armen werd gelegd, geniet ik er met volle teugen van deze mooie roeping. Maar na een scheiding, wat dan toch even als tijdelijke onderbreking voelt opnieuw te trouwen en dat je relatie uiteindelijk toch gezegend wordt met weer een kindje, is iets prachtigs moois. Soms zit ik gewoon even stil verwonderd naar mijn baby te kijken. Te denken; als het aan mij had gelegen was je er niet, maar je bent er en wat ben ik er blij om dat je er bent.

Ik denk met een lach terug aan…

de heerlijke momentje die ik met mijn baby heb beleefd in de afgelopen 6 maanden. Maar ook aan de fijne momenten met mijn oudste dochters. Aan de leuke reacties van bezoekers. Aan met hoeveel plezier ik regelmatig een blog schrijf. De leuke ontmoetingen die ik het afgelopen jaar had, omdat ik een blog heb. Aan de momenten waarop ik quasi geërgerd reageer en mijn man dat door heeft en ik daardoor in de lach schiet. Aan moederdag, aan mijn nieuwe fotocamera die ik van mijn man kreeg. Aan het Dress my dad event, een van de eerste blogevents waar ik met baby en al naar toe ging.

Een aantal hoogtepunten van afgelopen jaar vond ik…

De geboorte van Miss C. Valt het op dat ik hier vol van ben? De kennismaking van haar zussen met haar. Wat was dat een mooi ontroerend moment. Het opdragen in de kerk van onze baby en het daaropvolgende kraamfeest.Dat ik na anderhalf jaar werk zoeken zomaar out of the blue een baan vond. Het jubileum van 1 jaar in ons fijne huis wonen. onze fijne zomervakantie boordevol leuke activiteiten. Met mijn meiden samen zwemmen tijdens de meivakantie. Oh en nog zo’n hoogtepunt: ik geef al weer meer dan 6 maanden borstvoeding.

De persoon die ik het meest dankbaar ben is…

mijn man. Ik ben niet de makkelijkste, maar dankzij hem weet ik ook dat ik dat niet hoef te zijn. Samen met hem geniet ik er van om de kinderen op te voeden. Ooit kreeg ik de opmerking dat hij schittert door afwezigheid op mijn blog. Dat klopt. Dit is namelijk ook niet zijn blog. Ook ben ik er niet het type na om hem constant in de spotlight te plaatsen. We hebben elkaar pas sinds enkele maanden toegevoegd aan elkaars Facebook. Maar achter de schermen is hij wel aanwezig. Als ik avond en avond blogs typ, voorziet hij mij regelmatig van iets lekkers, geeft me de rust en ruimte die ik nodig heb en is bovendien trots op mij. Hij zal niet opduiken in een vlog of een blog schrijven, maar stiekem koopt hij vaak de apparatuur die ik nodig heb om te bloggen.

Wat ik het liefst wil vergeten van afgelopen jaar is…

de verschillende aanslagen. Wat voelde de wereld op sommige momenten donker dit jaar. Niet op persoonlijk vlak maar wel als ik verder keek dan mijn neus lang was.Hierdoor ben ik ook meer de kleinere dingen, simpele geluksmomentjes gaan waarderen. Voordat ik ‘s avonds naar bed ga, probeer ik nu heel bewust de dag af te sluiten. Er een streep onder te zetten. God te danken voor alles wat ik heb en dankbaar voor ben. Ik weet niet of morgen er hetzelfde uitziet als vandaag. En die dag pakt niemand mij meer af.

Andere dingen van 2015 die me bij gebleven zijn…

de eerste spreekbeurt van Miss G. Ze hield hem over de lijger. Echt zo’n ‘parenting goal’. Na het zien van Napoleoon Dynamite heb ik altijd gezegd dat ik hoopte dat de eerste spreekbeurt van mijn dochter over de lijger ging. Dat ik tijdens de kraamweek zat te powerpointen haar presentatietraining gaf in het kraambed, had ik natuurlijk niet voorzien, maar het voelde helemaal niet stressvol. Het was heel leuk om op micro-niveau zo bezig te zijn.

Voor 2016 hoop ik…

op liefde, gezondheid en veiligheid. Ik hoop dat het mij is gegeven om over een jaar terug te kijken en dat dan al mijn dierbaren nog steeds in leven zijn. Ik hoop privé weer een beter balans te hebben en de ruimte te hebben om mijn hart te volgen. Ik hoop dat mijn kinderen zich blijven ontwikkelen en steeds meer groeien tot hun ware ik.

Voor mij persoonlijk was het een heel fijn jaar. Ik had nooit van tevoren kunnen vermoeden dat alles zo zou gaan zoals het is gegaan. Maar ik besef zo vaak hoe ongelooflijk dankbaar ik mag zijn. Dat het leven niet maakbaar is en hoe kostbaar de simpele dingen zijn. Dat hoop ik vast te kunnen houden voor 2016!

Wil je deze tag overnemen, vergeet dan niet om Sanne te vermelden. Ik tag alvast Wilma ( Wilmaaa), Nicole ( every day life) en Cassandra.

    Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Instagram

    Volg mij op Instagram!